Asset Publisher Asset Publisher

Rezerwaty Przyrody

Rezerwaty to wydzielone obszary o szczególnych wartościach przyrodniczych, zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym. Ogranicza się tam gospodarkę leśną. Spośród 1441 rezerwatów, które mamy obecnie w Polsce, 671 to rezerwaty leśne o łącznej powierzchni ponad 61 tys. ha. Rezerwaty stanowią 1,6 proc. powierzchni lasów zarządzanych przez LP.

Rezerwat przyrody „Polanki"

 

      Utworzony w oparciu o Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 czerwca 1996r.

•         Rodzaj ochrony – ochrona częściowa.

•         Powierzchnia rezerwatu - 184, 87 ha.

          Przedmiot ochrony -  naturalne zbiorowisko leśne buczyny karpackiej, położonej na malowniczych wzgórzach przylegających od południa do doliny Sanu. Oprócz tego stanowi  naturalną ostoję wielu rzadkich i chronionych zwierząt, a także miejsce występowania chronionych rośli naczyniowych. W rezerwacie stwierdzono istnienie 16 taksonów roślin naczyniowych podlegających ochronie prawnej, z czego 8 podlega ochronie ścisłej, a kolejne 8 częściowej.

 

Lista gatunków chronionych rezerwatu „Polanki"

•         Bluszcz pospoliy                          Hedera helix  

•         Gnieźnik leśny                             Neottia nidus-avis

•         Języcznik zwyczajny                   Pyhllitis scolopendrium

•         Lilia złotogłów                              Lilium martagon

•         Parzydło leśne                             Arunkus silvester

•         Podrzeń żebrowiec                      Blechnum spicant

•         Skrzyp olbrzymi                           Equisetum maximum 

•         Wawrzynek wilczełyko                 Daphne mezereum         

 

Fauna rezerwatu

•         Świat zwierzęcy na omawianym obszarze jest niezwykle bogaty i często wiele gatunków występujących tutaj należy już do rzadkości. Wśród nich:

Motyle:Paź żeglarz (Papili padalirius), niepylak mnemozyna (Papilio mnemosyne), zmierzchnica trupia główka(Acherontia atropos)

Mięczaki: pomrów błękitny( Bielzia coerulans), ślimak maskowiec ( Isognomostoma isognostoma)

Płazy: traszka alpejska (Triturus montandoni), salamandra plamista(Salamandra salamandra), kumak górski(Bomina variegata), ropucha zwyczajna(Bufo bufo), rzekotka drzewna(Hyla arborea)

Gady: jaszczurka zwinka (Lacerta agilis),jaszczurka żyworodna (Lacerta vivipara), padalec (Anguis fragilis), żmijazygzakowata(Vipera berus), gniewosz plamisty(Cornella austriaca),

Ptaki: sowa uszata(Asi otus), sowa płomykówka(Tyto alba), sówka pójdźka(Athene noctura), puchacz(Bubo bubo), kania ruda(Milvus milvus), krogulec (Accipiter nisus), gołębiarz (Accipiter gentilis), orlik krzykliwy (Aquila pomarina), bocian czarny(Ciconia nigra).

Licznie występują : pliszka siwa, kukułka, zięba pospolita, szczygieł, wilga, pluszcz, kos oraz dudek.

Ssaki:wilk (Canis lupus), ryś (LynX lynx), kuna leśna (Martes martes), kuna domowa (Martes foina), tchórz (Mustella putorius), łasica (Mustela nivalis), bóbr (Castor fiber), gacek wielkouchy ( Plecotus auritus), podkowiec mały (Rhinolopus hipposideros)

Z ssaków często występującym jest: sarna, jeleń, dzik, lis.


Asset Publisher Asset Publisher

Zurück

Na nowo odkryty bezlist okrywowy (Buxbaumia viridis)

Na nowo odkryty bezlist okrywowy (Buxbaumia viridis)

W recenzowanym, ogólnodostępnym czasopiśmie poświęconym leśnictwu i ekologii lasu Forests (ISSN 1999-4907), wydawany co miesiąc online przez MDPI (Szwajcaria), opublikowany został artykuł na temat występowania bezlistu okrywowego w Bieszczadach. MDPI jest największym wydawcą, o otwartym dostępie, na świecie i piątym co do wielkości wydawcą ogółem pod względem liczby publikacji w czasopismach.

 

Artykuł jest dostępny bezpłatnie na stronie MDPI w języku angielskim: https://www.mdpi.com/search?q=bieszczady

Do pobrania artykuł w języku polskim tu.

Publikacja pokazuje, że prowadzona od kilku dziesięcioleci gospodarka leśna na terenach objętych badaniami zapewnia właściwe utrzymanie siedlisk dla tego gatunku. Jednocześnie sygnalizuje, że jeśli okaże się, że tak liczne występowanie bezlistu okrywowego jak w Bieszczadach, ma miejsce w innych regionach Polski oraz Europy, to należy zrewidować listę gatunków chronionych w Polsce, z uwagi że podstawą jego ochrony była rzadkość występowania oraz fakt, że ponad połowa stwierdzonych stanowisk pochodziła z bardzo odległych lat.

Artykuł  jest wynikiem prac badawczych przeprowadzonych w latach 2017-2018 na terenie Nadleśnictw: Baligród, Cisna, Komańcza, Lutowiska, Stuposiany oraz Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Prace te były prowadzone w ramach powszechnej inwentaryzacji gatunków roślin, zwierząt i innych organizmów i parametryzacji wybranych cech biotopów, gdzie jesienne poszukiwania bezlistu okrywowego były jednym z elementów tej inwentaryzacji.
Bezlist okrywowy jest gatunkiem mchu, objętego w Polsce ochroną ścisłą oraz jest przedmiotem ochrony Natura 2000. W projekcie obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie ochrony gatunkowej roślin, podczas konsultacji społecznych uznawany był za gatunek strefowy (wielkość strefy ochrony - stanowisko wraz z obszarem w promieniu minimum 100 m od jego granic). Uzasadnienie z projektu ww. rozporządzenia brzmiało:

 

Bezlist okrywowy (Buxbaumia viridis) - gatunek rzadki w Polsce, obecnie znany jest jedynie z 20-80 stanowisk, a wiele stanowisk nie zostało potwierdzonych od XIX wieku. Rośnie w znacznym rozproszeniu i w niewielkich populacjach. Preferuje miejsca pozbawione zwartej pokrywy mszystej, ocienione, nieco wilgotne i kwaśne, wyraźnie unika miejsc będących pod wpływem działalności człowieka. Z tych powodów dla zachowania tego gatunku konieczne jest wyłączenie jego stanowisk
z gospodarki leśnej, ale także innego użytkowania lasu, w tym turystyki oraz zbierania grzybów i owoców leśnych. Gatunek wymaga ochrony zgodnie z Dyrektywą Siedliskową;

 

Poniżej natomiast kilka cytatów z przedmiotowego artykułu nie wpisujących się w dotychczasowy stan wiedzy na temat tego gatunku:

1. „W Bieszczadach do czasu przeprowadzenia obecnych badań znane były jedynie 23 pojedyncze, rozproszone stanowiska B. viridis. Uzyskane wyniki pokazały, że gatunek ten występuje powszechnie w Bieszczadach. W ciągu 3 dni pilotażowych poszukiwań w 2017 roku i dwóch tygodni kompleksowych badań w 2018 roku znaleziono dwa razy więcej stanowisk, niż do tej pory w całej Polsce na przestrzeni ponad 150 lat (159).”

2. „Racjonalna gospodarka leśna nie wpływa ujemnie na występowanie B. viridis. Gatunek ten występował bowiem częściej na powierzchniach badań, na których prowadzono pozyskanie drewna niż na powierzchniach, na których nie prowadzono go w ogóle. Nie stwierdzono związku pomiędzy występowaniem B. viridis a czasem, jaki upłynął od wykonania zabiegu. W lasach gospodarczych B. viridis stwierdzana była częściej niż w BdPN co przeczy tezie, że właściwe warunki do trwania populacji tego gatunku występują tylko w obszarach chronionych. Stan ochrony B. viridis oceniono jako właściwy (FV) zarówno dla całego obszaru Natura 2000 Bieszczady PLC180001 jak również tylko dla lasów gospodarczych wchodzący w jego skład.”

3. „W trakcie obecnych badań potwierdzono, że najbardziej preferowanym przez B. viridis substratem jest rozkładające się drewno A. alba. Potwierdzono także możliwość występowania sporofitów tego mchu bezpośrednio na glebie (humusie). Podczas obecnych badań po raz pierwszy dokonano stwierdzeń B. viridis na rozkładającym się drewnie takich gatunków jak Salix sp., Populus tremula czy Alnus incana.”

4. „Uzyskane wyniki badań pozwalają na sformułowanie wniosku, iż B. viridis występuje w Bieszczadach powszechnie na co nie wskazywały wcześniejsze doniesienia z tego terenu. Podobnie może być także w innych rejonach kraju oraz Europy gdzie dotąd również odnotowano tylko pojedyncze stanowiska B. viridis, co oznaczałoby, że liczebność stanowisk i wielkość populacji tego mchu jest niedoszacowana.”

 

Tekst: Kamil Grałek